اهل سنت و جهاد نکاح | پرسمان قرآن

اهل سنت و جهاد نکاح

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی

برخی از مفتي های سرشناس وهابيت عربستان با صدور فتوايی اعلام کردند که حتی زنان شوهردار هم می توانند تن به "جهاد نکاح" بدهند و حتی با صدور فتوايی جديد، "جهاد نکاح با محارم" را نيز حلال اعلام کردند. آیا بررسی ریشه صدور چنین فتوایی، به یکی از اصلی ترین کتب حدیث اهل سنت یعنی "صحیح بخاری" بر می گردد؟

1) نکاح جهاد که توسط برخی از بی دینان جعل گردیده است، با هیچ یک از ضوابط و حدود شرعی پذیرفته شده از سوی اهل سنت مطابقت ندارد، و در هیچ روایتی در منابع اهل سنت به چنین امری اشاره نشده است.
در مصاحبه هایی که با برخی از فریب خوردگان شده است مشاهده می گردد که حتی زن شوهردار بدون این که از شوهر خویش جدا گردد، به عقد مردی دیگر برای مدتی کوتاه در می آید و مرد نیز بعد از رابطه جنسی، زن را طلاق می دهد! و اجرت وی را به وی می پردازد! و این عمل برای زنانی که خود را در معرض چنین ازدواجی قرار می دهند در هر روز ممکن است بارها اتفاق بیفتد.
از آن جا که چنین زنانی، زنان و دختران جوان می باشند و نه زنان یائسه، چنین عملی زنای مسّلم می باشد، و عملی است که با نص قطعی قرآن در تعارض است؛ زیرا که چنین عملی فاقد سپری شدن زمان عده می باشد، در حالی که انقضای عده شرط ازدواج مجدد در نکاح است: «وَ الْمُطَلَّقاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ ثَلاثَةَ قُرُوء...»؛ زنان مطلقه، بايد به مدت سه مرتبه عادت ماهانه ديدن (و پاک شدن) انتظار بكشند. و ازدواج موقت نیز در اصل عده نگهداشتن در قران و سنت مستثنی نشده است.(1)
2) روایتی که مورد استفاده این سود جویان واقع شده، در تمام منابع روایی اهل سنت تحت عنوان «نکاح متعه» و ازدواج موقت آمده است، که هیچ ارتباطی با مدعای آنان ندارد.
الف: بخاری این روایت را در کتاب «التفسیر» در ذیل آیه شریفه: «يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُحَرِّمُوا طَيِّباتِ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِين»؛ اى كسانى كه ايمان آورده ‏ايد! چيزهاى پاكيزه را كه خداوند براى شما حلال كرده است، حرام نكنيد! و از حدّ، تجاوز ننماييد! زيرا خداوند متجاوزان را دوست نمى‏ دارد.
ب: مسلم این روایت را در باب نکاح متعه تحت عنوان «باب نِكَاحِ الْمُتْعَةِ وَبَيَانِ أَنَّهُ أُبِيحَ ثُمَّ نُسِخَ ثُمَّ أُبِيحَ ثُمَّ نُسِخَ وَاسْتَقَرَّ تَحْرِيمُهُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ؛باب نکاح متعه و بیان این که این حکم حلال شد و نسخ گردید، سپس حلال شد و نسخ گردیده، و پس از آن حکم نسخ تا روز قیامت باقی می ماند»، آورده است.
ج: ابن اثیر در کتاب «جامع الاصول» ـ که روایات صحیحین و سنن چهار گانه ترمذی، ابوداود، و نسایی و ابن ماجه را با حذف مکررات آورده است ـ روایت بخاری را این گونه تفسیر می نماید: الفرع الأول : في نكاح المتعة.(2)
د: ابن ابی شیبه این روایت را تحت باب روایات متعه آورده است.(3) و...
ه: تمامی شارحین احادیث این روایت و روایت شبیه آن را با تفسیر نکاح متعه آورده اند و نه نکاح ساختگی جهادی!.
3) در روایت بخاری از طریق ابن مسعود می خوانیم:
در غزوه ‏ای با رسول خدا (صلی الله علیه و آله) بودیم و زنان ما همراهمان نبودند. به حضرت عرض کردیم: اجازه می‏ دهید خود را اخته کنیم؟ پیامبر (صلی الله علیه و آله) ما را از این کار نهی فرمود و به ما اجازه داد تا مدت معینی با زنی ازدواج کنیم. آن گاه عبدالله این آیه را تلاوت کرد: ای کسانی که ایمان آورده‏ اید، پاکی هایی را که خدا برای شما حلال کرده، حرام نگردانید.
این روایت بیانگر این است که در این جنگ که برخی از مردان که از همسران خود برای مدتی دور بودند دچار مشکل جنسی شدند، برای رفع این مشکل به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) پیشنهاد اخته کردن را می دهند که با مخالفت حضرت مواجه می شوند، و پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) برای رفع این مشکل آن ها به آن ها اجازه می دهند که آن ها با زنانی که در آن جا حاضر بودند (خواه در جنگ حاضر بودند و یا در قبایل مسیر راه بودند) و فاقد شوهر بودند، ازدواج موقت نمایند.
این روایت به این میزان بیان می دارد که به این افراد اجازه نکاح متعه داده شد؛ اما آیا می توان کیفیت نکاح را نیز از این روایت بدست آورد؟ جواب منفی است، زیرا جزئیات نکاح امری روشن بوده؛ تنها آن چه از تفاوت بیان می گردد موقت بودن آن است؛ لذا بقیه شرایطی که در نکاح دائم بوده ( از اجزا و شرایط عقد) در این نکاح نیز معتبر بوده است.
4) آن چه در میان شیعه و سنی مورد اختلاف است، چگونگی و کیفیت انجام نکاح موقت نمی باشد؛ بلکه اختلاف بر سر نسخ و عدم نسخ این حکم الهی است، بنابر این انجام نکاح در صورتی که شرایط نکاح شیعه در آن لحاظ نشده باشد زنا خواهد بود.
5) جای تعجب است که چنین افرادی برای جلوه دادن شرعی بودن چنین عمل شنیعی به صحیحین استدلال نموده اند، در حالی که اجماع اهل سنت بر نسخ این ازدواج تعلق یافته است، و در برخی از روایات که مورد استدلال آنان است آمده که این گونه ازدواج تا قیامت حرام شده است، وتصریح به حکم حرمت تا روز قیامت با شرایط خاص قابل تغییر نخواهد بود؛ بنابراین طبق مبنای اهل سنت این افراد از این جهت (صرف نظر از عدم رعایت سپری شدن عده) نیز مرتکب کار حرام شده اند.
6) اگر این افراد به روایت بخاری استناد می نماید، باید به ذیل آن نیز توجه داشته باشند که ابن مسعود در بیان ازدواج موقت به این آیه تمسک می نماید: «ای کسانی که ایمان آوردید! پاکی هایی را که خدا برای شما حلال کرده، حرام نگردانید»،در این صورت اصل چنین عمل قبحی حلال الهی خواهد بود که اختصاصی به جهاد نکاح نخواهد داشت.
7) یکی از شبهاتی که اهل سنت به نکاح متعه می نمایند این است که با گذشت زمان، پدران و مادران فرزندان خود را نمی شناسند؛ صرف نظر از بطلان چنین سخنی (به این که در ازدواج موقت همانند ازدواج دائم فرزند متعلق به والدین می باشد و عدم شناخت ناشی از غفلت والدین بوده)، اشکالی که بر جهاد نکاح وارد است این است که: در این ازدواج (جهادی) با یک زن در یک روز چند مرد ازدواج می نمایند؟!؛ حال فرزندان حاصله فرزند چه کسی خواهند بود؟ آیا پدران این افراد قابل شناسایی اند؟ یا این که این افراد فرزند جماعت خواهند بود؟
8) از زنانی که در صدر اسلام عمل به نکاح متعه نموده است، اسماء بنت ابی بکر بوده است، وی در جریان ازدواج موقت با زبیر صاحب فرزندی بنام عبدالله شد، حال سؤال این است که آیا عبدالله فرزند جماعت بوده یا فرزند زبیر است؟ بدیهی است که وی فرزند زبیر بوده است و در زمان همسری با زبیر شخص دیگری با اسماء در ارتباط نبوده است.
نتیجه: این ازدواج با هیچ یک از اصول اهل سنت و جماعت منطبق نمی باشد و عنوانی جز زنا هم نخواهد داشت.

ـــــــــــــــــــــ
(1) بقره/ 228.
(2) جامع الاصول، مجد الدين أبو السعادات المبارك بن محمد الجزري ابن الأثير (المتوفى : 606هـ)، ح 8986.
(3) المصنف، ابن ابی شیبة، ح 17362.

http://www.askquran.ir/thread41609.html#post632449