آیا مسخ شدن و تبدیل شدن انسان به حیوان واقعیت دارد؟

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی

آیا مسخ شدن و تبدیل شدن انسان به حیوان واقعیت دارد؟
چه اعمالی باعث مسخ میشود؟ بدترین گناهان دنیا به نظر من شرک بستن به خدا، زنا با محارم, وقتل عام یا باعث قتل عام میباشد
که دیدایم این افراد مسخ نشده اند درست است به بدترین شکل در این و آن دنیا مجازات میشوند اما مسخ نمیشوند!
میگویند قطام که باعث شهادت امام علی بود مسخ شد پس چرا یزید مسخ نشد و یا هارون ورشید؟
اگر یادتان باشد چند سال پیش خبری منتشر شد مبنی بر اینکه مادری قران میخواند دخترش از صدای قران خواندن مادرش به ستوه امده بود قران مادرش را تکه پاره میکند و بعد دختر مسخ میشود
که بعدها معلوم شد این خبر کذب است و ان عکس منتشر شده مربوط به مجسمه ای در موزه موجودات تخیلی ساخته چند مجسمه ساز اروپایی بوده است!
لطفا مرا راهنمایی کنید

پاسخ: 
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما در این ماه عزیز؛ و تشکر به خاطر ارتباطتان با مرکز؛ قرآن کریم در آیات متعدد از مسخ شدن برخی در افراد در زمان پیشین خبر داده از جمله فرمود: «فلما عتوا عن ما نهوا عنه قلنا لهم کونوا قرده خاسئین؛ (1) هنگامی که در برابر فرمانی که به آن ها داده شده بود سرکشی نمودند ،به آن ها گفتیم به شکل میمون‌ها درآیید و طرد شوید» . در آیه دیگر آمده: «من لعنه الله و .... علیه و جعل منهم القرده و الخنازیر؛ (2) همان کسانی را که خدا بر آن ها لعن و غضب کرد و آنان را به بوزینه و خوک مسخ نمود». از این گونه آیات به دست می‌آید در امت‌های پیشین کسانی بر اثر گناه مورد غضب الهی قرار گرفته ، در دنیا به عذاب و کیفر دچار شده و مسخ شده‌اند. اما درباره نحوه مسخ آنان باید گفت: مسخ یا به تعبیر دیگر تغییر شکل انسانی به صورت حیوان مسلما موضوعی بر خلاف جریان عادی طبیعت است، ولی در هر حال چنین مسایلی بر خلاف جریان عادی طبیعی وجود دارد و در آن جای شک و تردید نیست. مسخ و دگرگونی جسمانی متناسب با اعمالی است که انجام داده‌اند، یعنی چون عده‌ای از جمعیت‌های گناهکار بر اثر انگیزه هواپرستی و شهوت‌رانی دست به طغیان و نافرمانی خدا می‌زدند و جمعی با تقلید کور کورانه از آن ها، آلوده به گناه شدند، هنگام مسخ هر گروه به شکلی که متناسب با کیفیت اعمال او بوده، ظاهر ‌شده است. برخی بر اثر شکم پرستی و شهوت پرستی‌، به خوک تبدیل شده؛ در عین حال که انسان بودند ، چهره خوک پیدا می کردند. برخی دیگر به دلیل تقلید کورکورانه و چشم و گوش بسته به صورت میمون تغییر چهره می‌داده‌اند، چون خوک نماد شکم بارگی و شهوت‌پرستی، و میمون نماد تقلید کورکورانه است. از مجموع آموزه‌های دینی به دست می‌آید کسانی که مسخ می‌شده‌اند، تنها چند روز زنده می‌ماندند و سپس از دنیا می‌رفتند و نسلی از آن ها به وجود نمی‌آمد. (3) اما در مورد مسخ شدن قطام، در اين زمينه روايات و يا نقل تاريخي درستي در كتابهاي معتبر نيافتيم. به نظر مي رسد اين مساله بيشتر داستان و افسانه باشد تا يك واقعيت تاريخي. توجه داشته باشيد كه نزول عذاب بر فرد یا افراد یا جوامعی که مرتکب گناه شده اند و اقدام به توهین و هتک حرمت از مقدسات دین کرده اند، تابع ضوابط و قوانین خاصی می باشد که خدای متعال بر اساس آن شرائط و ضوابط که البته خود آن ها را تعیین کرده است، اقدام به نزول عذاب می کند. این گونه نیست که هر نادانی و هر مغرضی که اقدام به عملی در جهت مقابله با دین خدا انجام دهد و یا اقدام به هتاکی نسبت به مقدسات دین نماید، خدای متعال بلافاصله با یک عذاب دنیوی و نزول سریع عذاب دنیوی جواب او را بدهد:« وَ یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالْعَذابِ وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجاءَهُمُ الْعَذابُ وَ لَیَأْتِیَنَّهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ؛ آنان با شتاب از تو عذاب را مى‏طلبند و اگر موعد مقرّرى تعیین نشده بود، عذاب (الهى) به سراغ آنان مى‏آمد. سرانجام این عذاب به طور ناگهانى بر آن ها نازل مى‏شود در حالى که نمى‏دانند (و غافلند)». (4) اگر این گونه خدای متعال اقدام به پاسخگوئی به هر نادانی می کرد، اصل هدف از وجود دین و فرستاده شدن قرآن و کتب آسمانی دیگر از بین می رفت :« وَ لَوْ یُؤاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِمْ ما تَرَکَ عَلَیْها مِنْ دَابَّةٍ وَ لکِنْ یُؤَخِّرُهُمْ إِلى‏ أَجَلٍ مُسَمًّى فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ ؛ اگر خداوند مردم را به خاطر ظلم شان مجازات مى‏کرد، جنبنده‏اى را بر پشت زمین باقى نمى‏گذارد، ولى آن ها را تا زمان معیّنى به تأخیر مى‏اندازد. هنگامى که اجل شان فرا رسد، نه ساعتى تأخیر مى‏کنند، و نه ساعتى پیشى مى‏گیرند». (5) در مواردی هم از تاریخ که ما شاهد نزول عذاب هائی از جانب خدای متعال بر فرد یا افرادی بوده ایم و در قرآن نیز به آن ها برخورده ایم ، عذاب ها و بلایا طبق همان ضوابط و شرائط بعد از قطع امید از هدایت افرادی بوده که عالمانه و عامدانه در مقابل حق می ایستادند .برای عبرت گرفتن دیگران و اتمام حجت صورت می گرفته، بر افرادی که از روی جهل و نادانی به انکار پیامبران و یا به توهین به آن ها دست می زدند ، عذابی نازل نمی شد. به علاوه در بعضي از تفاسير در تفسير رحمه للعالمين بودن حضرت رسول اكرم (ص) آمده است كه خداوند به جهت آن حضرت چنين عذاب هايي(مثل مسخ) كه براي انكار كنندگان انبياء در امت هاي پيشين اتفاق افتاده بود را حتي از كافران بعد از بعثت حضرت رسول برداشته است؛ چه برسد به خود امت ايشان. (6) لذا مسخ شدن از امت حضرت رسول برداشته شده و امكان وقوع آن در اين زمان وجود ندارد. پی‌نوشت‌ها: 1. اعراف (7) آیه 166. 2. مائده (5) آیه 60. 3. مكارم شيرازي، ناصر، تفسیر نمونه، دارالكتب الاسلاميه، تهران، 1374ه.ش، ج 6، ص 426. 4. عنكبوت(29) آيه53. 5. نحل(16) آيه61. 6. طبري، محمد بن جرير، جامع البيان في تفسير القرآن، دارالمعرفه، بيروت، 1412ق، ج17، ص84.