لطفا توضیح دهید علت برتر نشان دادن قوم بنی اسرائیل در این آیه 47سوره بقره چیست؟

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی

يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُواْ نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ﴿۴۷﴾‏
اى فرزندان اسرائيل از نعمتهايم كه بر شما ارزانى داشتم و [از] اينكه من شما را بر جهانيان برترى دادم ياد كنيد (۴۷)‏

پاسخ: 
زماني كه بني اسرائيل با اين كه تحت ستم شديد فرعونيان بودند، بر ديانت توحيدي حضرت ابراهيم و اسحاق و يعقوب پاي فشردند و دست از مرام توحيدي خود برنداشته و با تحمل زجر ها و شكنجه ها و قتل عام ها، بر صراط مستقيم توحيد پاي فشردند. خدا آنان را به عنوان امت مومن برگزيد. بر امت هاي سابق و امت هاي موجود آن زمان برتري بخشيد و به زبان پيامبر عالي قدرش موسي (ع) برگزيدگي را به اطلاع آنان رساند: هُوَ فَضَّلَكُمْ عَلَى الْعالَمينَ (1) او شما را بر جهانيان برتري داد.(2) متاسفانه آنان به جاي اين كه شكر اين نعمت را به جا آورند و از اين كرامت كه پاداش ايمان و استقامت آنان بود، حفاظت كنند، بدان مغرور گشتند. خود را قوم برگزيده شمردند كه بايد همه اقوام در خدمت آنان باشند. امتي كه تا زمان نجات از سلطه فرعونيان مستضعف بودند ، با نجات يافتن از سلطه فرعونيان و رسيدن به آزادي و قدرت، خيره سري پيشه كردند و مستكبر شدند و پيامبر كشي كردند. بالاخره امتي كه از جانب خدا بر گزيده شده و بر امت هاي ديگر فضيلت يافته بودند، از چشم خدا افتادند بلكه مورد غضب خدا واقع شوند: ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُون‏؛(3) (مهر) ذلت و نياز، بر پيشانى آن ها زده شد و باز گرفتار خشم خدايى شدند چرا كه آنان نسبت به آيات الهى، كفر مى‏ورزيدند و پيامبران را به ناحق مى‏كشتند. اين ها به خاطر آن بود كه گناهكار و متجاوز بودند. آنان به واسطه ايمان و تقوا و استقامت بر حق مستحق پاداش شدند و خدا آنان را برگزيد، ولي از اين پاداش حفاظت نكردند و سركشي پيشه نمودند . خدا آنان را از اين مرتبت عالي ساقط كرد و مهر ذلت و خواري بر پيشاني آنان كوبيد. بنابراين برگزيدگي آن ها مشروط به ايمان و تقوا و درستكاري بود‌؛ نه به جهت نژاد كه ادعاي يهوديان است. اين معيار نه تنها براي يهود، بلكه براي هر ملت يا افرادي ثابت است، همان گونه كه قرآن در سوره حجرات از گرامي بودن در نزد خدا به جهت تقوا ياد مي كند. اين از عبرت هاي بسيار آموزنده تاريخ است. به ما هشدار مي دهد اگر امتي بر صراط توحيد استقامت ورزد، با وجود زجرها و شكنجه ها و قتل عام ها دست از توحيد برندارد، مورد توجه خدا واقع شده و برگزيده مي شود. اگر همان امت برگزيده از انجام وظايف توحيدي دست بكشد و طغيان پيشه كند و استكبار ورزد و پيامبر كشي در پيش گيرد، از جايگاه بر گزيدگي سقوط كرده و مورد لعن و نفرين خدا واقع خواهد شد. پي نوشت ها: 1. اعراف(7)آيه 140. 2. بقره(2)آيات 47 و 122؛ جاثيه(45)آيه16. 3. بقره،آيه 64.