آیا کسی که دچار بیماری برص است مورد غضب خداوند است

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی
پاسخ: 
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز برص یا پیسی همانند بسیاری از بیماری ها است که به علت نا آگاهی یا بی توجهی به برخی از مسایل بروز می کند. بنا بر این چنین حرفی که: «برص نشانه غضب خدا است»، سخنی بی اصل و نا درست است. جهت آگاهی بیشتر به برخی از ریشه های پیدایش پیسی یا برص و راه های پیشگیری یا درمان آن با نگاه به روایات اشاره می کنیم. تا خدای نا کرده از این بابت دغدغه و ناراحتی نداشته باشید. دانشمندان نظریات مختلفی درباره علت پیدایش برص یا پیسی داده اند. آنان می گویند: قهر و ترس و هیجانات و ناراحتی های روحی در پیدایش آن بی تأثیر نیست. برخی گفته اند این بیماری ارثی است. (1) از روایات و احادیث فهمیده می شود که ریشه این بیماری هر چه باشد، قابل درمان است. بنا بر این نباید با متمرکز ساختن ذهن و خیال خود در مورد این بیماری و آثار و عواقب آن، سیستم دفاعی بدن خود را ضعیف و سست کنید، بلکه با توکل و امیدواری به لطف و فضل خدا، به جای اضطراب و دلهره، نشاط و شادی و آرامش روحی در خودت ایجاد کنید که قطعا آرامش روحی و ثبات ذهن و فکر در درمان بیماری ها تأثیر مثبت و نقش تعیین کننده ای دارد. پیسی از نگاه احادیث و روایات: الف) برخی از علل و عوامل زمینه ساز پیسی و برص: 1- امام صادق (ع) فرمود: سنگ پا را به بدن نمال، چرا که پیسی (برص) می آورد. (2) به طور کلی مالیدن جایی از بدن به آجر، خشت، سفال، و ظروف سفالین و به هر چیزی که از سفال یا از گِل پخته به عمل آمده باشد، ممکن است باعث پیدایش پیسی شود. 2- وضو گرفتن یا غسل کردن و یا شستن سر و صورت یا بدن با آب راکدی که در برابر نور خورشید قرار گرفته و گرم شده باشد. (3) 3- در حال سیری و پر بودن شکم، چیز خوردن. (4) 4- اگرچه نوره گذاشتن و از بین بردن موهای زاید بدن مستحب است و یکی از سنت های پیامبر صلی الله علیه و آله شمرده می شود، لیکن از نوره گذاشتن در روز چهارشنبه و جمعه نهی شده، زیرا از امام کاظم علیه السلام نقل شده که نوره گذاشتن در روز جمعه و چهارشنبه احتمال دارد باعث بروز پیسی شود. (5) 5- در روایتی از رسول اکرم (ص) به پنج عامل پیسی اشاره شده است. از حضرت نقل شده که پنج چیز است که پیسی می آورد: نوره کشیدن در روز جمعه و چهارشنبه، وضو گرفتن و غسل کردن با آبی که با آفتاب گرم شده است، خوردن در حال جنابت، آمیزش با زن در هنگام حائض بودنش، و خوردن در حال سیری. (6) ب) برخی از راه های پیشگیری و درمان برص: برای درمان این بیماری به دو دسته عوامل مؤثر اشاره می شود. اول: عوامل مادی درمان این بیماری بایستی با صبر و مقاومت و با حوصله کامل صورت پذیرد تا پس از ماه ها یا حتی پس از سال ها نتیجه را به دست آورند. البته درمان های گیاهی و سنّتی در کتاب ها از جمله در کتاب « دانش نامه احادیث پزشکی»، جمع آوری شده توسط آقای محمدی ری شهری نوشته شده، همین طور داروهای شیمیایی را پزشکان تجویز می کنند. 1- خوردن آب گوشت با گوشت گاو. (7) 2- خوردن گوشت گاو همراه با چغندر. (8) 3- قاووت خشک. (9) 4- خوردن آب گوشت ( با گوشت گاو) همراه با قاووت برای بهبودی برص مفید است. (10) 5- خوردن نمک پیش و پس از غذا؛ پیامبر اکرم (ص) فرمود: یا علی! غذا را با خوردن مقداری نمک شروع کن و با نمک به پایان برسان!زیرا این کار باعث شفا و عافیت از هفتاد نوع بلا و بیماری است که یکی از آن ها برص می باشد. (11) 6- چیدن ناخن ها برای مرد و زن و کوتاه کردن شارب برای مردها، در هر جمعه. (12) 7- پیدایش دمل در بدن، باعث ایجاد امنیت از پیسی می گردد. در روایت آمده است که زکام و ریزش آب از بینی سبب خلاصی از جذام می گردد و پیدایش دمل باعث از بین رفتن برص می شود. (13) 8- شستن سر با گل خطمی در هر جمعه. (14) 9- مالیدن حنا به بدن: در روایت آمده است: اگر انسان بعد از آن که نوره گذاشته و موهای زاید بدن را از بین برده، همه جای بدن از پیشانی تا نوک پا - به ویژه جاهایی را که نوره مالیده، حنا بگذارد، سبب عافیت از برص می شود. (15) 10- خوردن بادنجان بورانی که با روغن زیتون سرخ شود. (16) دوم: عوامل معنوی شفا و عافیت در دست خداوند رب العالمین است. عوامل و علل وسیله هایی هستند که خداوند شفا و عافیت را در آن قرار داده است. خدایی که شفا و عافیت را در علل و عوامل مادی قرار داده، در عوامل معنوی نیز می تواند این خاصیت را قرار دهد و قرار داده است. در ذیل به چند نمونه از عوامل معنوی اشاره می شود. در کتاب مکارم الاخلاق آمده: این دعا را بخواند و بنویسد با خود داشته باشد: "بسم الله الرحمن الرحیم یمحو الله ما یشاء و یثبت و عنده أمّ الکتاب. الحمد لله فاطر السّموات و الارض جاعل الملائکه رُسُلاً اولی اجنحة مثنی و ثلاث و رباع". (17) جهت اطلاع بیش تر از دعا برای برص به مفاتیح الجنان حاج شیخ عباس قمی رجوع شود. پی نوشت ها: 1. فرید وجدی، دائره المعارف، بیروت ، دار الفکر ، محرم الحرام 1399 ، ج 2، ص 125. 2. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، تهران، 1365 ه.ش، ج6 ، ص 501. 3. همان ، ج 3 ، ص 15. 4. همان ، ج 6 ، ص 269. 5. محمد بن الحسن الحر العاملي، وسائل الشيعه، مؤسسه آل البيت، قم، 1409 ه.ق ، ج2 ، ص81. 6. محمد محمدی ری شهری، دانش نامه احادیث پزشکی، ترجمه دکتر حسین صابری ، قم دارالحدیث،چاپ ششم، 1385، ج2، ص379. 7. همان ، ج2 ، ص513. 8. همان. 9. همان. 10. همان ، ص379 . 11. الکافی، ج6 ، ص326. 12. همان، ص 409. 13. همان، ج8 ، ص 382. 14. همان، ج6 ، ص 409. 15. همان، ج6 ، ص509. 16. دانش نامه احادیث پزشکی، ج2 ، ص511. 17. حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، دار الشریف الرضی ، قم ، 1412 ه ق ، ج 2، ص 226 .