معنای رمز - حم از حروف مقطعه قران کریم چیست.

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی

حم چه معنایی دارد برای چه بکار می رود من طلسمی دیدم که با حم وشکل استخوان در سدد کشتن کسانی بودند.

پاسخ: 
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباط تان با اين مركز حم از حروف مقطعه قرآن است که در ابتدای برخی از سوره ها آمده است. احتمالات عمده ای که درباره سایر حروف مقطعه مطرح شده، درباره حم هم جاری است. حروف مقطعه همان حروف بريده‏ الفباست كه در آغازِ 29 سوره آمده است. اين حروف از اسرار قرآن است. مفسران براى آن ها تفسيرهاى متعددى بيان كرده‏اند كه برخى عبارت‏اند از: - اين حروف اسم هر سوره است. - اين حروف اسم‏هاى قرآن است. - حروف مقطعه اشاره به اسم‏ها و صفات خدا يا اسم اعظم اوست. - حروفى است كه خدا به آن ها قسم ياد كرده است. - اشاره به بلاها و نعمت‏ها و عمر ملت هاست. - مقصود از اين حروف آن است كه قرآن با آن‏كه معجزه است، از همين حروف معمولى ساخته شده، ولى با اين حال كسى نمى‏تواند مثل آن را بياورد. - اين حروف به صورت كشيده خوانده مى‏شد تا كافرانى كه در برابر پيامبر صلى الله عليه و آله سر و صدا مى‏كردند و مانع سخن گفتن او مى‏شدند، ساكت شوند. - اين حروف اشاره به مضمون سوره‏هاست؛ يعنى سوره‏هايى كه حروف مقطعه‏ى مشابه دارند، داراى مضمون مشابه هستند. - اين حروف، رمزى بين خدا و پيامبر او بوده كه ما درك نمى‏كنيم. - اين حروف از متشابهات قرآن است كه كسى جز خدا معنا و تأويل نهايى آن را نمى‏داند. - اين حروف، بر اساس اعداد رياضى، با محتواى سوره در ارتباط است . سوره‏هايى كه اين حروف در آن‏ها به كار رفته، نقش اين حروف در آن‏ها زيادتر است. - خداوند با اين حروف نحوه‏ى شروع كار خودش را بيان مى‏فرمايد؛ يعنى قول، سخن و انديشه در نظام هستى، بر ماده، جسم و طبيعت تقدم دارد. برخى از اين تفسيرها با احاديث اهل‏بيت عليهم السلام هماهنگ است، ولى جالب اين است بعد از 24 مورد از حروف مقطعه‏ قرآن، بلافاصله از قرآن و عظمت آن سخن گفته شده است كه شايد اين مطلب ارتباط بين آن دو را نشان مى‏دهد. به هر حال اشكالى ندارد كه مقصود از حروف مقطعه‏ قرآن چند مورد از موارد فوق باشد امّا اكثر اين ديدگاه‏ها دليل معتبرى ندارد و برخى هم قابل ادغام با برخى ديگر است. به هر حال به نظر مى‏رسد كه احتمال سوم، پنجم و ششم به واقع نزديك‏تر است و با احاديث اهل بيت عليهم السلام هماهنگى بيش‏ترى دارد.(1) نکته ای در خصوص «حم»: در بعضى از روايات،همچنين در بسيارى از كلمات مفسران این دو حرف «ح م» به نام هاى خدا تفسير شده است، چنان كه در حديثى از امام صادق (ع) به «حميد» و «مجيد» تفسير گرديده است.(2) بعضى نيز «ح» را به نام هايى مانند «حميد» و «حليم» و «حنان» و «م» را به نام هايى مانند «ملك» و «مالك» و «مجيد» تفسير كرده‏اند. اين احتمال نيز وجود دارد كه «ح» اشاره به حاكميت و «م» اشاره به «مالكيت» خداوند باشد. از ابن عباس نقل شده كه «حم» از اسم هاى اعظم خدا است. روشن است كه اين تفسيرها با هم منافاتى ندارد. ممكن است همه در معناى آيه جمع باشد.(3) آنچه درباره «حم» در منابع متعبر روایی و تفسیری بیان شده، مطالب مذکور بود اما اینکه در علوم غریبه هم این کلمه کاربرد و اثراتی داشته باشد ، نسبت به آن نمی توانیم اظهار نظر داشته باشیم. قضاوت درباره آن را بر عهده آشنایان به علوم غریبه می گذاریم. پی نوشت ها: 1. رضايى اصفهانى، محمد على و جمعى از پژوهشگران‏ ، تفسير قرآن مهر، قم، انتشارات تفسير و علوم قرآن، 1387ش، ج 1، ص 157. 2. بحراني، سيد هاشم، البرهان في تفسير القرآن، تهران، بنياد بعثت، 1416ق ، ج‏4، ص 743. 3. آيت الله مكارم شيرازى، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الإسلامية، 1374ش، ج‏20، ص 9.