" دوست عزيز و مراجعه کننده گرامي ، از اين به بعد فعاليت هاي اين جانب در بخش پيامبر اعظم (ص) وبلاگ مرکزي گروه پرسمان قرآني ادامه دارد. شما همچنان مي توانيد سوالات خود را در بخش مربوطه که ادامه فعاليت هاي همين وبلاگ است مطرح فرماييد. با آرزوي موفقيت
                         گروه اينترنتي پاسخ به سوالات و شبهات پرسمان قرآن

 نوشته شده توسط پرسمان قرآن در پنجشنبه 14/6/1387 و ساعت 11:53 عصر | نظرات ديگران()

در جلسه اي، يکي از دوستان سوالي از من کرد که با توجه به اينکه در آستانه غدير ؛روز ولايت و رهبري هستيم ؛ دوست دارم در همين ايام مبارک به آن بپردازم سوال اين است که مقام امامت بالاتر است يا نبوت ؟ چرا مى گويند : حضرت على(عليه السلام) از ساير پيامبران(عليهم السلام) بالاتر است ؟

در جواب اين دوست بايد بگويم که از آيات و روايات استفاده مى شود که مقام امامت ، بالاتر از مقام نبوت  است .

 مقام نبوت  ، يعنى؛مقام دريافت وحى الهى و تبليغ و نشر آن در بين مردم ، و تربيت انسان ها از طريق [انذار و تبشير] و تعليم و آگاهى بخشيدن به آن ها . بنابراين ، رسول موظف است در حوزه مأموريت خود ، مردم را به سوى خدا دعوت کند و فرمان الهى را به آن ها برساند ، و براى يک انقلاب فرهنگى و فکرى و عقيدتى ، از هيچ کوششى دريغ نکند

اما مقام امامت يعني؛ادامه مطلب...

 نوشته شده توسط پرسمان قرآن در شنبه 16/10/1385 و ساعت 9:3 عصر | نظرات ديگران()

يکي از سوالاتي که به طور متعدد آمده و ظاهراً اهميت زيادي دارد اين است که آيا حضرت علي(عليه السلام) نيز در معراج و به همراه پيامبر  بوده اند يا خير ؟

در پاسخ به اين دوستان عزيز مي گوييم که آنچه که از حديث معراج بر مي آيد اين است که  حضرت علي(عليه السلام) همراه پيامبر(صلي الله عليه وآله) نبوده است ، ولي بر اساس برخي روايات ايشان با قالب مثالي به آن حضرت ملحق شده است ؛يعني  شبه و تصويري از حضرت علي(عليه السلام) را ديدند .

در روايتي مي خوانيم : پيامبر(صلي الله عليه وآله) به حضرت علي (عليه السلام)فرمود : در شب معراج ، در آسمان سير مي کردم ، جبرئيل به من گفت برادرت کجاست ؟ گفتم : در زمين با او وداع نمودم . گفت : از درگاه خدا بخواه تا او را نزد تو بياورد . من از درگاه خداوند خواستم ، ناگاه تو را در کنار خود ديدم ، آن گاه پوشش همه آسمان هاي هفتگانه و زمين هاي هفتگانه از جلو چشمانم برداشته شد به طوري که ساکنان آن ها و آبادکنندگان آن ها و محل هر فرشته از آن ها را مشاهده کردم ، تو نيز همه آن ها را ديدي و من چيزي نديدم که تو آن را نديده باشي .

در روايتي ديگر مي خوانيم : وقتي به ملأ اعلي رسيدم و بين من و قرب مخصوص خدا به اندازه طول دو کمان يا کمتر از آن ، فاصله نبود ، خداوند به من فرمود : «اي محمد ! از خلايق چه کسي را دوست داري ؟» گفتم : «پروردگارا ! علي را دوست دارم .» خداوند فرمود : توجه کن ! من به جانب چپ خود توجه کردم ، ناگاه علي(عليه السلام) را ديدم .

يک وبلاگ مفيد

www.quranblog.org

 نوشته شده توسط پرسمان قرآن در شنبه 9/10/1385 و ساعت 11:44 صبح | نظرات ديگران()

در اين پست به اين سوال پاسخ مي دهم که  چه کسي سيد است و ريشه سيادت چيست؟ و اشاره‌اي به آيات و روايات دارم

ريشه سادات همان عظمت پيامبر(صلى الله عليه وآله)و على(عليه السلام)از نظر صفات و روحيات و اعمال است . آنان به خاطر شخصيت والايشان سيد و بزرگ بودند و شعاع اين شخصيت تا جد اعلاى پيامبر(ص)يعنى «هاشم» را شامل مى گردد و فرزندان او نيز از اين رهگذر کسب افتخار مى کنند و احترام آنان به خاطر انتساب به پيامبر بر مسلمانان واجب است ; چرا که تنها چيزى که اجر زحمات نبى اکرم(ص)به شمار مى رود بنا به آيه «قُل لاَّ أَسْـَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلاَّ الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبَى» (شورى ، 23) .

اين محبت يکى از عقايد ما شيعيان است چنان که شيخ صدوق مى فرمايد : دوستى ذريه پيامبر اعظم دوستى و محبت به خاندان عصمت و طهارت مى باشد . مادامى که بر راه پدران پاکشان باشند ، برگردن بندگان خداست تا روز قيامت و همين دوستى مزد رسالت پيامبر اکرم است .¹

در اين زمينه روايات فراوانى است که به برخى اشاره مى کنيم :

در روايتى حضرت امام محمد باقر مى فرمايند : «طاعت ولى امر در هر دوره و عصرى براى يک نفر از ماها است که او امام عصر و زمان خود مى باشد ; ولى محبت و دوستى نسبت به عموم سادات فرض و لازم شمرده شده است» . ²

همچنين در روايتى از پيامبر اکرم مى خوانيم : «عيادت فرزندان هاشم «سادات » جزء فرايض و وظايف است و زيارت آنان مستحب مى باشد» . ³

در روايت ديگر از پيامبر اکرم(ص)آمده است که مى فرمايند : «من چند نفر را در روز قيامت شفاعت مى کنم اگر چه گناهان زيادى داشته باشندادامه مطلب...

 نوشته شده توسط پرسمان قرآن در سه‏شنبه 5/10/1385 و ساعت 1:53 عصر | نظرات ديگران()