پیامبر رحمت(ص)

image: 
در روایات آمده تنها پیامبری که امتش را نفرین نکرد، پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) بود، آیا کسانی که مشمول نفرین پیامبر و آل یس (علیهم صلوات الله) شدند از امت او نیستند!؟

در روایات آمده تنها پیامبری که امتش را نفرین نکرد، پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) بود، آیا کسانی که مشمول نفرین پیامبر و آل یس (علیهم صلوات الله) شدند از امت او نیستند!؟

در پاسخ، نکاتی را تقدیم می کنیم:

یک.
چنان که در آیات قرآن کریم ذکر شده برخی از پیامبران الهی پس از تبلیغ و دعوت قوم به دین الهی و سرکشی و نافرمانی ایشان، آنها را نفرین کرده و با تقاضای نفرین، معذب به عذاب الهی نمودند. مانند حضرت نوح، حضرت لوط، حضرت هود، حضرت صالح، و ... (علیهم السلام).
اما در میان همه پیامبران الهی، از رسول مکرم اسلام (صلی الله علیه و اله) بعنوان مصداق بارز پیامبر رحمت یاد شده، چنانکه در کلام وحی می فرماید: «وَما كَانَ الله لِيُعَذّبهُم وَ أَنتَ فيِهِم (1) هيچگاه خداوند آنها را عذاب نمي كند مادامي‌كه تو در ميان آنها هستي.»
در منابع شيعه و اهل تسنن از امير المومنين (علیه السلام) روايت شده كه آن حضرت فرمود: «كان في الارض امانان من عذاب اهله وَ قَد رَفَعَ اَحَدهما فَدونكم الاخره فتمسكوا به ... وَ قرأ هذه الايه»(2) بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: (يكي وجود با بركت رسول خدا كه از دنيا رحلت كردند و ديگري استغفار) يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى پابرجاست آن را بگيريد و بدان تمسك جوييد، سپس آيه شريفه بالا را تلاوت فرمودند.»
همچنین در حالی که برخی پیامبران قبلی قوم و امتشان را نفرین کرده و از خدا طلب عذاب می کردند اما برخی اصحاب، از پيامبر اعظم درخواست مي كردند كه در حق مشركين نفرين كند مي فرمود: «من براي رحمت آمده ام نه لعنت»(3) بلكه در حق آن ها و براي هدايت آنها دعا مي كرد. چنانكه پيامبر رحمت در فتح مكه وقتي وارد شهر شد با كفار و مشركين كه از هرگونه اهانت و جسارت و غارت و تجاوز بر پيامبر و ياران او كوتاهي نكردند و انتظار مجازات را داشتند اما همه را مورد عفو و بخشش قرار داد.(4)

دو.
آن چه مسلم است اینکه پیامبر رحمت (صلی الله علیه و آله) هیچگاه مانند پیامبران قبلی، همه قوم و امتش را یکجا لعن و نفرین نکرده و برای ایشان طلب عذاب عمومی نکرده (چنان که در روایت نیز آمده) بلکه اتفاقاً به هر بهانه ای برایشان طلب هدایت و رحمت الهی داشته اند. بعلاوه این که مفهوم امت، روشن است که نوعی اطلاق و عمومیت دارد و اما بی شک، هر فرد یا افرادی که استحقاق لعنت خدا را داشته باشند، بدیهی است که مورد لعنت اولیای الهی از جمله پیامبر اسلام (صلوات الله علیه و آله) و امامان معصوم (علیهم السلام) نیز قرار خواهند گرفت. و پر واضح است که این مطلب، بسیار با لعن و نفرین عمومی همه امت، متفاوت است. نه این که چنین نتیجه بگیریم که حتماً کسانی که مورد نفرین پیامبر و ائمه هدی (علیهم صلوات الله) قرار گرفته اند جزو امت نیستند!.

سه.
افراد و گروه‌های زیادی هم از سوی خداوند در آیات وحی(5) هم از جانب پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) و هم از سوی ائمه هدی (علیهم السلام) به مناسبت‌ هایی مورد لعن و نفرین قرار گرفته‌ اند. که از آن جمله اند: 1. رباخواران.(6) 2. شراب خواران و تولید کنندگان مشروبات الکلی.(7) 3. مردانی که به عورت نامحرم نگاه می‌ کنند و رشوه‌ گیران.(8) 4. مرتکبان قتل.(9) 5. مردانی که خود را به صورت زنان در می‌ آورند و بالعکس.(10) 6. زناکاران و افرادی که واسطه زنا می‌ شوند.(11)

هم چنین در خصوص نفرین امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) از قول امام حسن مجتبی (علیه السلام) گفته شده که به من فرمود: «من صبح بعد از عبادت، لحظه‌ ای چشمم گرم شد و خوابم برد. پیامبر در مقابل من مجسّم شد؛ یعنی به خواب من آمد. گفتم: یا رسول‌اللَّه! از امّت تو، من چه کشیدم؛ از اعوجاج ها و از دشمنی هایشان. پیامبر در جواب من فرمود: علی جان! نفرینشان کن؛ نفرین امیرالمؤمنین این است: «فقلت ابدلنی اللَّه بهم خیراً منهم (12)؛ یعنی گفتم پروردگارا! برای من کسانی را برسان که بهتر از اینها باشند و برای اینها کسی را برسان که بدتر از من باشد!» به فاصله‌ی یک روز، این دعایی که امیرالمؤمنین در خواب از خدای متعال درخواست کرده بود، مستجاب شد و در صبح نوزدهم، فرق مبارک آن بزرگوار ضربت خورد و دنیای اسلام به عزای آن بزرگمرد عالم نشست.

و در پایان، حقیقتاً باید هشدار داد، صحبت از تعارف و بیان احساسات گذشته، اولاً همه ما که در جامعه اسلامی و حکومت اسلامی تنفس می کنیم به نوعی مسئولیم، باید شکرگزار حکومتی باشیم که به برکت مجاهدت ها و ایثارگری های عالمانه امام امت و مردم انقلابی و خونهای پاک شهدای عزیز محقق شده و ثانیاً و خصوصاً مسئولان و دست اندرکاران امر حکومت (قوای سه گانه و ...) بطور ویژه مسئولند و اگر با کوتاهی و قصور و بی تدبیری و بی مسئولیتی اسباب فساد و بی عدالتی، یأس و نومیدی مردم و آسیب خوردن به ارکان نظام اسلامی را فراهم آوردند، قطعاً نه تنها مورد لعن و نفرین مردم و رهبری قرار می گیرند که لعن و نفرین خدا و اهل بیت و حجت زمان (عجل الله فرجه) نیز شامل حالشان خواهد شد.

پی نوشت ها:
1. انفال/ آیه 33.
2. نهج البلاغه، نسخه صبحی صالح، ترجمه آیتی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران، 1378 ش، حكمت 88.
3. مطهری، مرتضی، سیری در سيره نبوي، انتشارات صدرا، قم، چاپ ششم: بهار 1368، ص 132.
4. مکارم شیرازی، ناصر و جمعی از نویسندگان، تفسير نمونه، انتشارات داراکتب الاسلامیه، تهران، 1380، ج 10، ص 66.
5. بقره/ آیات 159 و 161؛ مائده/ آیه 78؛ مسد/ آیه 1.
6. شیخ صدوق، من لا یحضره الفقیه، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1413ق، ج ‏3، ص 274.
7. همان، ج 6، ص 429.
8. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی،محقق،مصحح:غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق، ج ‏5، ص 559 .
9. همان، ج 13، ص 173.
10. برقی، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، محقق، مصحح، محدث، جلال الدین، دار الکتب الإسلامیة، قم، چاپ دوم، 1371ق، ج ‏1، ص 113.
11. همان، ص 114.
12. نهج البلاغه، خطبه 70؛ گفتار آن حضرت سحرگاه روزی که ضربت به فرق مبارکش رسید.

برای مشاهده مطلب در تاپیک اصلی کلیک فرمایید

 

 

موضوع: