دعای فرزند برای والدین تارک نماز

image: 
آیا والدینی که ترک نماز کرده اند، شامل دعای اولاد نمازخوان هم می شوند!؟

آیا والدینی که ترک نماز کرده اند، شامل دعای اولاد نمازخوان هم می شوند!؟ در احادیثی خواندم که دعای هیچ پیامبر و شفیعی در حقشان، مستجاب نمی شود.

در ضمن روایتی از پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) آمده است که یکی از عواقبی که دچار کاهل الصلاة می شود این است که بهره ای از دعای صالحین نمی برد. معنای این روایت این است که دعای عمومی صالحین برای مومنین و مومنات شامل حال او نمی شود. این روایت منافاتی با این ندارد که دعای خاص فرزندان برای پدر و مادرشان به آنها نرسد؛ حتی اگر والدین تارک الصلاة باشند. مگر این که ترک نماز آن ها منجر به کفرشان شود که بحث جداگانه ای است.

مفصل این روایت به این ترتیب است:
«فَلَاحُ السَّائِلِ، أَرْوِي بِحَذْفِ الْإِسْنَادِ عَنْ سَيِّدَةِ النِّسَاءِ فَاطِمَةَ ابْنَةِ سَيِّدِ الْأَنْبِيَاءِ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهَا وَ عَلَى أَبِيهَا وَ عَلَى بَعْلِهَا وَ عَلَى أَبْنَائِهَا الْأَوْصِيَاءِ أَنَّهَا سَأَلَتْ أَبَاهَا مُحَمَّداً «صلی الله علیه و آله» فَقَالَتْ يَا أَبَتَاهْ مَا لِمَنْ تَهَاوَنَ بِصَلَاتِهِ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ قَالَ يَا فَاطِمَةُ مَنْ تَهَاوَنَ بِصَلَاتِهِ مِنَ الرِّجَالِ وَ النِّسَاءِ ابْتَلَاهُ اللَّهُ بِخَمْسَ عَشْرَةَ خَصْلَةً سِتٌ‏ مِنْهَا فِي‏ دَارِ الدُّنْيَا وَ ثَلَاثٌ عِنْدَ مَوْتِهِ وَ ثَلَاثٌ فِي قَبْرِهِ وَ ثَلَاثٌ فِي الْقِيَامَةِ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ فَأَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ فِي دَارِ الدُّنْيَا فَالْأُولَى يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ عُمُرِهِ وَ يَرْفَعُ اللَّهُ الْبَرَكَةَ مِنْ رِزْقِهِ وَ يَمْحُو اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ سِيمَاءَ الصَّالِحِينَ مِنْ وَجْهِهِ‏ وَ كُلُّ عَمَلٍ يَعْمَلُهُ لَا يُؤْجَرُ عَلَيْهِ وَ لَا يَرْتَفِعُ دُعَاؤُهُ إِلَى السَّمَاءِ وَ السَّادِسَةُ لَيْسَ لَهُ حَظٌّ فِي دُعَاءِ الصَّالِحِينَ وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ عِنْدَ مَوْتِهِ فَأُولَاهُنَّ أَنَّهُ يَمُوتُ ذَلِيلًا وَ الثَّانِيَةُ يَمُوتُ جَائِعاً وَ الثَّالِثَةُ يَمُوتُ عَطْشَاناً فَلَوْ سُقِيَ مِنْ أَنْهَارِ الدُّنْيَا لَمْ يَرْوَ عَطَشُهُ وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ فِي قَبْرِهِ فَأُولَاهُنَّ يُوَكِّلُ اللَّهُ بِهِ مَلَكاً يُزْعِجُهُ فِي قَبْرِهِ وَ الثَّانِيَةُ يُضَيَّقُ عَلَيْهِ قَبْرُهُ وَ الثَّالِثَةُ تَكُونُ الظُّلْمَةُ فِي قَبْرِهِ وَ أَمَّا اللَّوَاتِي تُصِيبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِذَا خَرَجَ مِنْ قَبْرِهِ فَأُولَاهُنَّ أَنْ يُوَكِّلَ اللَّهُ بِهِ مَلَكاً يَسْحَبُهُ عَلَى وَجْهِهِ وَ الْخَلَائِقُ يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ وَ الثَّانِيَةُ يُحَاسَبُ حِسَاباً شَدِيداً وَ الثَّالِثَةُ لَا يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ لَا يُزَكِّيهِ وَ لَهُ عَذَابٌ أَلِيم؛

در روايت آمده كه سرور زنان، فاطمه، دختر سرور پيامبران - كه درودهاى خداوند بر او و پدر و شوى و پسران اوصياء او باد - از پدر بزرگوارش حضرت محمّد «صلّى اللَّه عليه و آله» پرسيد: اى پدر جان! سزاى مردان و زنانى كه نماز را سبك بشمارند، چيست؟ فرمود: اى فاطمه، هر كس چه مرد باشد و چه زن، نمازش را سبك بشمارد، خداوند او را به پانزده مصيبت گرفتار می نمايد: شش چيز در سراى دنيا، و سه چيز هنگام مرگ، و سه چيز در قبرش، و سه چيز در قيامت هنگام بيرون آمدن از قبر.

مصيبت هايى كه در دار دنيا بدان مبتلا می گردد عبارتند از:
1- خداوند، خير و بركت را از عمر او برمی دارد.
2- خداوند، خير و بركت را از روزی اش برمی ‏دارد.
3- خداوند- عزّ و جلّ- نشانه صالحان را از چهره او محو می فرمايد.
4- در برابر اعمالى كه انجام داده پاداش داده نمی ‏شود.
5- دعاى او به سوى آسمان بالا نمی رود و مستجاب نمی گردد.
6- هيچ بهره ‏اى در دعاى بندگان شايسته خدا نداشته و مشمول دعاى آنان نخواهد بود.

و مصائبى كه هنگام مرگ به او می رسد بدين ترتيب است:
1- با حالت خوارى و زبونى جان می دهد.
2- گرسنه می ميرد.
3- تشنه جان می ‏سپارد، به گونه ‏اى كه اگر آب تمام رودخانه‏ هاى دنيا را به او بدهند، سيراب نگشته و تشنگى ‏اش برطرف نخواهد شد.

مصيبت هايى كه در قبرش بدان گرفتار می گردد بدين قرار می ‏باشد:
1- خداوند فرشته‏ اى را بر او می گمارد تا او را در قبر نگران و پريشان نموده و از جايش بركند.
2- خداوند گور را بر او تنگ می گرداند.
3- قبرش تاريك می شود.

مصائبى كه در روز قيامت، هنگام بيرون آمدن از قبر، بدان مبتلا می شود، عبارت است از:
1- خداوند فرشته ‏اى را بر او می گمارد تا در حالى كه مردم به او می نگرند، او را به رو بر زمين بكشد.
2- سخت از او حساب می كشند.
3- خداوند هرگز نظر رحمت به او ننموده و از بديها پاكيزه ‏اش نمی گرداند، و براى او عذاب دردناكى خواهد بود.»(1)

پی نوشت:
1. مجلسی، محمد باقر(1110ق)، بحار الانوار، بیروت، دار احیا التراث العربی، ج‏80، ص21.

برای مشاهده مطلب در تاپیک اصلی کلیک فرمایید

 

 

موضوع: